Met enige vertraging, maar het beeld lijkt ook wel vertraagd : een foto binnen genomen (ISO 1600 of was het nog hoger ?), nauwelijks licht, met statief en trage sluitertijd (1/13 s). De twee touwen, of beter : touwtjes omgord met groen-witte plastic kokertjes, zijn dankzij de trage sluitertijd mooi te zien. Ons bolle in volle concentratie, rechts.
f/5.6 - 1/13s - 50 mm
Ik had u de maan nog beloofd : met statief en een sluitertijd van een volle seconde levert dat dit behoorlijk prentje op. Klik even op de foto om te vergroten …
f/5.6 - 1s - 200 mm
5 boeken van Cees Nooteboom staan er in mijn boekenkast, en minstens 2 daarvan heb ik tweemaal gelezen. Wie graag reist, moet bijvoorbeeld minstens éénmaal in zijn leven Omweg naar Santiago gelezen hebben.
Veel aanwinsten gedaan de voorbije dagen : een tijdschriftje gekocht, waaruit ik leerde hoe ik mooie zwart-witfoto’s kan maken, en waaruit ik ook leerde dat ik mij eens een zogeheten lichtsterke “prime” moest aanschaffen : een lens met vaste brandpuntafstand. Niet echt duur zijn ze, en met een opening van 1,8 neem je inderdaad verbazend makkelijk heldere foto’s, zelfs binnen, zonder flits. De foto’s hierboven en hieronder zijn ook met dat nieuwe Nikkor-lensje gemaakt. Tot slot schafte ik me ook nog een statief aan, waarmee ik nu langere sluitertijden de baas kan. Straks eens de maan opzoeken …
Tijdens vakanties heeft een mens tijd. Zoveel tijd, dat deze mens gemiddeld pas drie dagen na datum zijn krant leest.
Kerstavond. Ik wandel van het station naar huis; het is een grijze, sombere, eerder kille dag. Onderweg stopt een wagen met nederlandse nummerplaat. Het rechterraampje schuift naar beneden.
Het was behoorlijk mistig vanmorgen. In het station gaf dat een mooi effect – spijtig dat ik mijn fototoestel niet bij me had.
f/5.6 - 1/80s - 50mm (21-12-08)
De voortekenen waren al goed : een tiende, zesde en vijfde plaats gaven de voorbije weken aan dat het podium wenkte. Vandaag was het zover : in de modder van Rieme, afgewisseld met goed beloopbare stroken en nijdige heuveltjes, werd tussen de eerste drie en de rest van het veld al meteen een flinke kloof geslagen. 1800 m verder legde de kleine beslag op een mooie derde plaats. Eindelijk nog eens de vreugde van het podium!
Mijn andere buur, van “één huis verder”, is buschauffeur, en toonde me vanmorgen fier zijn nieuw masjien : de spelersbus van AAGent.
